Doberman

Zo kwam ik een keer bij een mevrouw met een doberman, ze had probleem met deze hond en had hiervoor een gedragsbegeleider ingeschakeld. Ik belde aan en hoorde aan het geblaf dat ik vrijwel zeker aan het juiste adres was. Mevrouw deed de deur open en het eerste wat ze tegen mij zei was: “Gelukkig, u heeft geen veters in uw schoenen” (?????????)

Nog geen 10 minuten later was mij duidelijk waarom. Deze hond had heel erg goed geleerd wat hij moest doen om aandacht te krijgen. Mevrouw vertelde mij nog wel, ze had van een kenner een tip gekregen, als de hond “vervelend” was en om aandacht zeurde, moest ze hem vooral negeren. Dat probeerde ze dan ook.
Het gedrag was alleen nog veel en veel “vervelender” geworden volgens haar. Wat gebeurde er namelijk, de hond ging zijn grenzen verleggen (heel handig als je een hond wilt trainen..) Was er een zakenrelatie bij haar op bezoek, dan vroeg ze de persoon in kwestie de hond vooral te negeren.
De Dober probeerde de aandacht te krijgen. Hij had geleerd dat als je schoenveters lostrok, er wel reactie kwam. Was mevrouw aan de telefoon, dan blafte Dober er “overheen” Mevrouw deed dan vooral moeite om zijn aandacht op iets anders te richten. Lukte dit echt niet meer, dan deed ze hem naar buiten zodat ze haar telefoon gesprek kon voortzetten. De hond was bijna 1 jaar oud en ging iedere nacht nog minimaal 3 keer de tuin in om te plassen. Als hij moest, maakt hij mevrouw gewoon wakker. Ze sliepen toch op dezelfde verdieping. Als hij in een andere ruimte sliep, was hij onrustig en daar konden de buren wakker van worden. Oja, de hond had iets met lelies. Deze werden altijd uit de vaas getrokken. Mevrouw heeft, vertelde ze, altijd bloemen staan. Lelies zijn haar favoriete bloemen en deze zitten er dus altijd tussen. (wie heeft er nu iets met deze bloemen…?) Wanneer de bloemen omver werden getrokken, moest het water wel opgeruimd worden. Zo kwam mevrouw toch weer in de benen. 2 keer per week kwam er een schoonmaakster in huis. Deze mocht eerst 5 minuten met de hond spelen, met een tennisbal. Na die 5 minuten werd daar consequent mee gestopt en werd de hond genegeerd. De Dober had echter al snel door, dat als de tennisbal in een emmer met sop werd gegooid, deze er toch weer werd uitgehaald.

Het advies in deze situatie was, beginnen met bench training. (Dit hebben we samen gedaan) Als er bezoek komt, heb je de bench om de hond toch in deze ruimte te laten en je voorkomt al die poppenkast Bij de bench training werd er vooral op gelet op bij goed gedrag te reageren, door de hond eruit te halen, een woordje ter goedkeuring te geven of iets lekkers (of een combinatie van beide) In het begin van de bench training merkte we vooral dat deze hond erg gewent was om er een schepje bovenop te doen. Maar wanneer er maar 1 enkele seconde stilte/rust was, kwam de beloning. Deze hond was erg slim, maar dat was u al vast niet ontgaan, dat hij ook razendsnel doorhad wat nu daadwerkelijk iets opleverde.

De bench werd ook voor de nachten ingezet. Uiteraard wel pas toen de bench was aangeleerd en deze hond er voor meerdere uren achtereen in kon blijven zonder zich hinderlijk te gedragen. De bench stond in de nacht bij mevrouw op de slaapkamer en later in een andere ruimte. Vanaf de 1^e nacht in de bench, hoefde mevrouw er ’s nachts niet meer uit. Zo ie zo werd de hond veel rustiger in huis, nam uit zichzelf meer rust. Het hyper gedrag werd verleden tijd. Verder mocht er natuurlijk nog steeds gespeeld worden met een bal, maar deze weg geruild voor iets lekker en de bal werd opgeborgen. Wanneer de bloemen omver werden getrokken, werd de troep niet meer opgeruimd wanneer de hond in dezelfde ruimte aanwezig was en bij het omvallen ook niet meer direct opgestaan door de eigenaar om hiermee geen link te laten blijken. Toen mevrouw het principe begreep, is eigenlijk alles weer snel naar ieders tevredenheid op de rit gekomen.