Lingerie..
Een mens kan niet altijd thuis zijn...zo gebeurt het wel eens dat je een pakketje van de postbode aanpakt welke niet voor jou bestemd is.
Zo deze keer ook. Het pakje lag klaar op tafel.
Tja, en dan kom je terug van een boodschap en heeft de hond zich niet kunnen beheersen ...jaja..
Heel vervelend als je dan een opengetrokken pakje lingerie gaat overhandigen.
Op zulke momenten komt het even in je op om net te doen alsof dit pakketje niet bezorgt was..
 

Eukelien

We hadden eens een oudere dame op cursus, haar hondje heette Eukelien. Een stel die je meteen in je hart sluit. Op een avond kwam ze “naar de les” Toen vroeg ze eerst of iemand even kon regelen dat er een bergingsauto zou komen om haar auto uit de sloot te halen. Ze zei: “Hij is niet beschadigd hoor, er staat ook niet zoveel water in de sloot” Ze was zeker tot haar knieën nat, en Eukelien nog iets verder dan dat. “Ja” zei ze, “ Ik kan het zelf wel gaan regelen, maar dan kom ik te laat in mijn les”
 

De instructeurs van Puppy’s Place hebben veel extra hulp gegeven om deze combinatie zo goed mogelijk alle opvoedingsoefeningen uit te laten voeren. Mevrouw vond het vooral erg gezellig, maar nam het met de oefeningen niet zo nauw. Na een maand of 4 werd er een examen afgenomen en om ook deze combinatie maar eens te “toetsen” hebben we ze mee laten doen. Nu is het zo, dat je best hier of daar een oefening mag “verprutsen” en zelfs dan nog kan slagen en een certificaat ontvangt. Maar, dit ligt er wel aan welke oefeningen voldoende, of net niet voldoende zijn. Als de baas bijvoorbeeld het snuitbandje niet op de juiste manier kan omdoen, vinden wij dit geen rede om deze combinatie (baas en hond) te laten zakken. Het wil hierbij namelijk helmaal niet zeggen dat de betreffende hond niet goed opgevoed zou zijn. Mevrouw “Eukelien” heeft ons werkelijk verbaasd, vrijwel alle oefeningen werden echt perfect uitgevoerd. Het leek wel of ze ons voor het lapje had gehouden al die weken. Totdat de laatste oefening kwam. Dit is de oefening “kluif van je hond af kunnen pakken” Hierbij mag je maximaal 2 commando’s gebruiken. Je mag de kluit ook uit de bek halen, maar de hond moet dit wel accepteren. Eukelien was absoluut niet van plan om op het gebruikte commando het betreffende varkensoortje af te geven waardoor mevrouw de kluif zelf pakte. Die altijd zo vriendelijke Eukelien veranderde op slag, ze werd agressief. Helaas konden we daardoor deze combinatie niet laten slagen. We zouden hierbij wat extra hulp gaan geven om deze gebeurtenis tot het verleden te laten behoren. Mevrouw vond het helemaal geen probleem dat ze niet “slaagde”

1 week later stond ze even trouw als altijd op les Eukelien aan haar zijde. De 1^e vraag die ze stelde..”Kunt u straks even voor mij opschrijven welke kluif dat ook al weer was vorige week? Ik ben er namelijk naar op zoek geweest maar kon deze niet vinden. Eukelien vond ‘m namelijk zo lekker” ….

Schijt Verhaal...

Flint-Stone (één van de Duitse Doggen) was pas bij Charlotte gaan wonen. Lot had nog niet eerder een hond gehad en hing de eerste weken geregeld aan de telefoon. De ene keer om niet uitgepraat te raken over haar geweldige vent (Flint) en de andere keer voor advies. Flint heeft een aantal keren "huisgehouden", echter, Lot was dan niet echt tevreden over de nieuwe indeling. Op een ochtend liep zij met Flint zijn ronde. Flint zocht keurig zijn plekje. Terwijl Flint zijn best deed ook hier een nieuwe indeling te maken, keek Lot haar ogen uit. Er zat iets roods door zijn poep! Jawel, na enige aandrang scheet hij een rode string uit!

Binnen ons kattenpension maken we ook nog wel eens wat mee…
 

Aangekomen??

Zo kwam een klant haar poes ophalen. Je zou bijna denken dat deze kat niet mee naar huis wilde…maar het mandje was de boosdoener. Bij de binnenkomst van de eigenaar, in gezelschap van het vervoersmandje, ging (rode) poeslief snel door het luik naar buiten. Wendy liep geduldig naar buiten om via de buitenren, de poes aan te geven. Binnen stond de mand klaar om gevuld te worden met poes! Alles verliep verder volgens “schema” Wendy gaf mevrouw door het raam haar poes in haar armen. In een snelle beweging werd door mevrouw de betreffende poes in haar mandje gedaan. Ze zei ondertussen nog…ze is aangekomen. Goed, mevrouw tevreden naar huis. 10 minuten later ging bij ons de telefoon. Bij thuiskomst had ze haar poes uit het mandje bevrijd maar tot haar grote verbazing kwam er niet 1, maar 2 rode poezen uit! Terwijl Wendy naar buiten was gelopen, en mevrouw haar aandacht ook die richting op had, is ondertussen 1 van (gelukkig!) onze eigen poezen vast in het mandje gaan zitten. Deze heeft kennelijk stukken minder moeite met een vervoersmandje. Door de haast om poes 2 in het mandje te doen, is het niet opgevallen dat deze mand al voor de helft gevuld was. Nog al logisch dat het gewicht zo toegenomen was!!

Onze poes is uiteraard weer terug gebracht.

Gecastreerd..??

In het pension hadden we een Britse korthaar te logeren. Deze meneer wilde de 1^e dagen van zijn verblijf niet erg goed eten. We hadden hem al wel van alles voorgeschoteld maar ook dat zette weinig zoden aan de dijk. Toen hij wat ging overgeven besloten we met hem naar de dierenarts te gaan. Een onderzoek volde. De dierenarts keek verbaasd en vroeg “Hebben jullie tegenwoordig ook on-gecastreerde katers in pension?” Nee, natuurlijk niet, was onze reactie. Nou, zei ze, ik voel toch echt duidelijk zijn ballen! En inderdaad, niet over heen te kijken. Voor de rest werden er geen bijzonderheden geconstateerd. In het pension mogen inderdaad enkel gecastreerde katers op bezoek komen. Deze regel staat beschreven in de voorwaarden en de klanten “moeten” voor akkoord ook een handtekening zetten. Echt gecontroleerd op aanwezig- of afwezigheid van ballen wordt er niet. Ik voelde mij een beetje “belazerd” Het was ook nog een raskat. Zouden die eigenaren gedaan hebben alsof hun neus bloed? Jammer dat ze op vakantie zijn, dus een telefoontje volgde. Maar nee, de “kater” moest toch echt gecastreerd zijn. Ze hadden er voor betaald en al. Een telefoontje naar de betreffende dierenarts dan maar. In hun computer stond echt aangegeven dat een castratie was uitgevoerd, geen twijfel mogelijk. Ja, maar wat eronder hing, was ook geen twijfel mogelijk. Het verblijf is verder goed verlopen, enkel mocht deze Brit niet loslopen. Zelfs niet toen hij goed ging eten want ja, het was al eerder gebeurt dat iemand met meer poezen thuis kwam dan het aantal die uit logeren was gebracht. Toen zijn verblijf (in zijn kleine behuizing) erop zat, kregen we al vrij snel een telefoontje. Met excuses, de Brit was inderdaad aangeboden voor castratie maar deze was toch blijkbaar niet uitgevoerd. We vergeten tenslotte allemaal wel eens iets…