Ik lees met enige regelmaat artikelen over de hondenhandel binnen dierenspeciaalzaken en de eventuele ziek hondjes hiervandaan. Ik (en ik denk meerderen..) heb hierbij keer op keer een naar gevoel. In deze artikelen gaat het nl keer op keer over de gezondheids-toestand van deze hondjes. Ik zou heel graag een keer het gedrag van deze hondjes besproken zien. Ik denk dat je “blij” moet zijn met een hondje die “gezond” uit een dergelijke winkel komt, echter, of het gedrag van een dergelijk “gezond” hondje zo gezond is??
Wanneer je een puppy uit een winkel koopt, hoe weet je dan hoe het gedrag van de
moeder is? Gedrag is deels genetisch bepaald, verder neemt een pup het gedrag
over van de andere aanwezige honden en als 3e, aan welke prikkels is
de pup vanaf de 3e week blootgesteld?
Dit weet je dus niet wanneer een pup doorverkocht wordt via tussenhandel. Hoeveel is zo’n hondje in mensenhanden geweest, en was dit enkel wanneer er iets mee aan de hand was? Vieze oogjes die gezalfd moesten worden, wat niet de leukste herinneringen zijn aan mensenhanden! Hebben deze puppen kans gehad om hun behoefte buiten hun slaapplaats te doen? Of konden ze niet anders dan dit in de bak met zaagsel te doen waar ze ook in sliepen?
Binnen onze hondenschool, waar we enkel gericht zijn op de opvoeding van puppy’s en hun eigenaren, stuiten wij op veel tekortkomingen als gevolg van o.a. niet of nauwelijks gesocialiseerde pups. De pups uit een dergelijke tussenhandel vandaan, vallen vrijwel direct op door de moeilijkheden die hun eigenaren hiervan ondervinden. Ook binnen de gedragsbegeleiding stuiten we veelal op problemen die meestal terug te lijden zijn naar de puppy tijd…
1) Bevuilen structureel het eigen nest. Zelfs op de foto in het Dibevo Vakblad is duidelijk zichtbaar dat de pups niet anders kunnen dan hun eigen nest bevuilen. En dan te bedenken dat pups (als ze de mogelijkheid hebben) al vanaf de 3e week het nest verlaten om zich te ontlasten.
2) Zijn “hard” in de bek, geen inhibited bite geleerd. Komt veelal door te vroege scheiding met moederhond. Hieruit ontstaan veelal agressie problemen.
3) Zijn meestal niet vertrouwd aan mensenhanden, zeer moeilijk om een pup in handen te krijgen. Raken ze alsnog hieraan gewent, dan is dit vaak door een enkel gezinslid mogelijk, geeft daardoor ook extra problemen wanneer er zorg door een 3e gegeven moet worden (dierenarts, pension, trimster)
4) Reageren angstig op allerlei geluiden, daardoor kunnen makkelijk weer andere problemen ontstaan zoals agressie.
5) Voer nijd, zeer schrokkerig (is ongezond) eten, kan in combinatie met agressie.
6) Medische problemen met als gevolg tekortkomingen in het gedrag
Veel hondjes met “probleem” gedrag worden door de eigenaar weer weggedaan en belanden vaak in het asiel. Een beroep doen op de verkoper is vrijwel nooit een optie, wel om daar weer een ander pupje uit te zoeken…
|
|
|
|
1) Bevuilen van het eigen nest (kleedje/bench) is abnormaal gedrag, en helaas
aangeleerd gedrag omdat deze pups niet de mogelijkheid hebben gekregen om hun
behoefte buiten het nest te doen. Het zindelijk maken van een dergelijk hondje,
is minstens 10 keer zo intensief en kost maanden extra om dit alsnog zover als
mogelijk, voor elkaar te krijgen.
2) (te)Hard bijten. Helaas denken veel puppy eigenaren nog steeds dat puppy's
nou eenmaal scherpe tandjes hebben en dat dit "bijten" er gewoon bij hoort.
Puppies worden deels al opgevoed door hun moeder. Deze moeder wil op een bepaald
moment niet meer dat haar pups op ieder moment wanneer zij dat willen, melk
drinken. Ze corrigeert deze dan, dit heet de inhibited bite. Dit "systeem" heeft
dus een zeer belangrijke functie. Een niet ervaren puppy eigenaar, kan dit
gedrag niet goed begeleiden waardoor deze hond het op een agressieve manier
gebruiken van zijn gebit als een optie kan gaan zien.
Een pupje die dit stukje
opvoeding heeft gemist, zal makkelijker van zijn eigen af bijten wanneer er iets
gebeurt wat hij niet gewent is. Door het gemiste stukje opvoeding gebeurt dit
bijten vaak al zo venijnig, dat een eigenaar al snel zijn hand terug trekt als
reactie, dit zorgt er vervolgens weer voor dat een pupje vanaf dan al snel weet,
dat heeft succes!
3) Erg bang voor mensenhanden (doordat ze niet of nauwelijks in mensenhanden
geweest zijn). Pups behoren naar mijn mening, minimaal 1 keer daags in
mensenhanden te komen, en dan natuurlijk ook op een positieve manier. Een hondje
dat erg bang is, is vaak erg moeilijk weer "te pakken" te krijgen als deze de
kans krijgt om even los te mogen lopen. Gevolg is, zo'n hondje niet meer los
laten. Is dat eerlijk? Daarnaast heeft een hond ook verzorging nodig als
borstelen, oren kunnen schoonmaken enz enz. Wel eens de paniek in die oogjes
gezien bij een pup die bang is voor mensenhanden?
4) Een pup die uit
een prikkelarme omgeving komt (zoals in de hondenhandel), zal in een huishouden
overmatig reageren op al die prikkels die er in onze maatschappij (of
huishouden) nu eenmaal bij horen. Je krijgt door deze tekortkoming een hond die
overgevoelig reageert, denk daarbij aan simpele dingen als kastjes en deuren
sluiten, een deurbel, de rinkelende telefoon, rennende/geluid makende kinderen.
Een hond die onder "stress staat", eet niet, leert niet, hij/zij blokkeert als
het ware. Voor een lichaam is het niet gezond wanneer dit voor langere tijd
onder stress staat. Wanneer je al gespannen bent, kan deze spanning nog verder
opstapelen wanneer er tijdens de spanning nog meer (voor ons normale) prikkels
aan toegevoegd worden. Een hond die reeds gestresst is, kan dan bijv bij het
omvallen van een stoel, in agressie overslaan, met alle gevolgen van dien.
Extremere voorbeelden als onweer, vuurwerk of verbouwing kunnen deze hondjes
uren na dit geluid gehoord te hebben, nog steeds grote stress veroorzaken.
Een gezonde, goed gesocialiseerde en opgevoede hond, hoort (uiteraard op een
uitzondering daargelaten) na enkele seconden hersteld te zijn.
5) Voernijd, Pups die alleen maar gezamenlijk uit een voerbak hebben gegeten, ontwikkelen voernijd. Als je deze honden ziet eten, zie je een kwestie van "op leven en dood" Ze grissen het voedsel als het ware weg. Zowel iets uit je hand (au) als uit de voerbak, of proberen veelal te stelen en nemen de verpakking voor lief. Deze honden zijn in hun koppie bijna non stop met eten bezig. Ze hebben een trauma opgelopen, en zullen dit neurotische gedrag de rest van hun leven voortzetten. De kans dat deze honden hun voerbak verdedigen (voor wie dan ook) is stukken groter en gevaarlijker dan bij honden die deze ervaringen niet hebben opgedaan. Sommige mensen zeggen dan, ja, maar dat gebeurd in de natuur ook. Ja, dat klopt, maar als er een kindje langs komt terwijl de hond aan het eten is en hij/zij verdedigt dan zijn voedsel, willen we ook niet accepteren dat dit "natuurlijk" gedrag is.
6) Door een slechte start vanwege ziekte, kan een pup mogelijk met de nodige hulp van een dierenarts weer "beter" worden. De tijd dat hij/zij ziek was, kon dus niet benut worden voor socialisatie. Hierdoor ontstaan veelal problemen in de communicatie met andere honden. Als je niet de kans hebt gekregen als pup zijnde, om de talen van andere (ras) honden te "spreken" d.m.v. lichaamstaal, en dan ook nog eens vanaf ongeveer 12 weken in een wat onzekere periode aankomt, heb je dus de rest van je leven een probleem. En niet alleen deze hond, ook z'n baasje en niet te vergeten de honden die deze tegenkomt. Ze kunnen zich echt als "criminelen" gedragen omdat ze zichzelf vaak leren, dat blaffen en bijten er "gelukkig" voor zorgen, dat die andere op veilige afstand blijven.
Het is voor fokkers al een hele klus om een nest pups van alle zorg te voorzien en het up to date blijven van de laatste ontwikkelingen op o.a. het gebied van gezondheid (erfelijk bepaalde ziektes en besmettelijke ziektes) en hondengedrag. In het begeleiden van probleem gedrag van honden, is veel terug te lijden naar tekortkomingen in de puppy tijd
Naast dit alles, kan een winkelier naar mijn idee nooit zo’n nazorg bieden als een fokker wel kan. Daarmee wil ik ook niet de indruk geven dat alle hondenfokkers dit wel na behoren doen, maar dat is denk ik een ander discussie punt. Ik zou in ieder geval veel meer “het boompje bij het huisje” laten.
En, toekomstige puppy eigenaren zouden zich ook 2 keer achter hun oor moeten krabben voor ze overgaan tot de aanschaf van een puppy. Hier zou meer voorlichting over gegeven moet worden op tv, zodat het iedereen gemakkelijk kan bereiken.
Helaas, dit alles blijft in stand zolang dit soort pups verkocht blijven worden. De Sophia vereniging verzorgt geheel kosteloos, voorlichting aan mensen die een hond willen aanschaffen. Dit spreekuur wordt zo ontzettend weinig bezocht, gewoon triest. Op de 1 of andere manier willen wij van alles, en het liefs nu meteen, bij voorkeur mag het niet teveel kosten en je van te voren laten voorlichten kost wel veel van onze toch al schaarse tijd…
De winkelier vind dat mensen ook de mogelijkheid moeten hebben om met een kleinere beurs een niet rashond te komen. Daar ben ik het geheel mee eens. Echter, dit hoeft niet via een dierenspeciaalzaak te gaan. Op internet zijn genoeg particulieren te vinden die een “gelegenheid” nestje hebben en deze absoluut niet sluiten aan tussenhandel!
Waar ik mij trouwens ook enorm over verbaas, is de hoeveelheid pups die een enkele winkel verkoopt. In het artikel verteld meneer Entius dat hij in 6 jaar tijd, zo’n 4000! Pups heeft verkocht. Dit zijn zo’n 666 pups per jaar! Ruim 55 pups per maand! Vaak zijn het kleine rassen waarvan er in 1 nest ongeveer 4 geboren worden. Dat betekend dat er zo’n 13 nesten per maand ingekocht moeten worden. Ik kan mij niet voorstellen dat er zoveel “gelegenheid” nestjes in de omgeving worden geboren die mensen aan de dierenwinkel aanbieden. Komen deze dan toch uit die varkensschuren??
Zolang een pup niet alle entingen heeft gehad, moet je toch
enigszins voorzichtig zijn om deze veel in contact met andere soortgenoten te
brengen ivm besmettelijke ziektes. Dat is wel erg moeilijk als er zoveel verloop
is…
Vriendelijke groet, Connie Berendsen
Gediplomeerd gedragsbegeleider (hond en kat)