Castratie van reuen.

Een afweging maken om uw reu wel of niet te laten “helpen”

Wat ik hierover beschrijf is enkel mijn mening. Ik hoop u hiermee stof tot denken te geven, over een onderwerp wat tot op heden een redelijk beladen onderwerp is.

Vooraf wil ik duidelijk maken dat ik geen dierenarts ben. Mijn mening hierover zal vooral betrekking hebben op het gedrag van uw reu en staat geheel los van de medische kant.

Veel mensen hebben hun handen vol aan hun hond, of eigenlijk aan het gedrag van hun hond. Er komt best heel wat kijken om uw hond op te voeden tot iets wat u mogelijk in gedachte had. Is uw hond een reu, dan wordt veelal geopperd deze mogelijk te laten “helpen” in de hoop het gedrag zodanig te beïnvloeden dat dit weer meer tot uw doel zal komen.

Toen ik in 1999 mijn studie voor gedragstherapie afrondde, was mij duidelijk gemaakt dat een castratie niet nodig is om een reu weer in het gareel te krijgen. Dit klopt, met veel doorzettingsvermogen, kennis, ervaring en consequentheid is het zeker mogelijk u hond intact te laten en toch (weer) goed te laten gehoorzamen.

Is dit echter van deze tijd vraag ik mij af. Destijds kwam het er naar mijn idee op neer, dat je als gedragsbegeleider en/of eigenaar zou falen wanneer dit gehoorzamen niet mogelijk was zonder castratie. Hierover is mijn mening inmiddels anders. Door mijn ervaring binnen onze hondenschool, het hebben van eigen reuen, begeleiding in gedragstherapie en de opvoeding van geleide reuen durf ik deze discussie inmiddels aan.

Het is echt van deze tijd om een kant en klare maaltijd in de magnetron te plaatsen. We hebben allemaal een drukke agenda en we vinden het allemaal gemakkelijk om ons doel te bereiken met minder inspanning.

De meeste mensen gaan pas nadenken over een eventuele castratie van hun reu, als deze gedrag vertoont welke al als lastig ervaren wordt. Een mogelijkheid is om deze reu chemisch te laten castreren. Wel wordt hierbij vermeld, als dit niet “aanslaat” dan wil dit niet zeggen dat een echte castratie dat ook niet doet.

Wanneer ik de vraag krijg voorgelegd wat te doen, dan bekijk ik het graag anders. Waarom zou u, uw reu niet castreren. “Heeft u fok en/of showplannen?” Voor de meeste mensen is dit absoluut “Nee”. Wat weerhoud u dan, vraag ik dan. Tja, zo hebben ze dit nog niet bekeken.

Waarom wachten totdat er mogelijk hinder ontstaat?

Er heerst echt een taboe op castraties bij reuen. De dierenarts vertelt wel eens dat dames een afspraak maken, en vervolgens hun mannelijke echtgenoot deze enkele uren later weer kanselt..

Misschien even goed om over na te denken.

• Heeft u een ongecastreerde kater, dan wordt hier over het algemeen niet erg gezellig op gereageerd wanneer deze los buiten loopt.
• Stieren? Hooguit één, en dan ook nog als lokmiddels, vrijwel alle koeien worden KI geïnsemineerd
• Een konijn als huisdier? Deze wordt bijna van zelfsprekend geholpen, tenzij u met deze fokt.
• Dit geld ook voor paarden, varkens, cavia’s,
• Schapen? Ja, één voor de fok, de anderen worden geslacht, net als bij hanen overigens.
• Wilt u geen kindjes meer? Ook mannen steriel maken (castratie is wel heel wreed) is geaccepteerd.

Weet u overigens dat het sproeien van katers, qua gedrag precies hetzelfde is als markeren (tegen iets aan plassen) van reuen? Markeer gedrag is trouwens iets anders dan urineren. Markeren is aan anderen duidelijk maken, “Hier was ik”, met urineren loos je enkel urine. Dat is net zo gemakkelijk op dat ineens te doen. Reuen hoeven niet vaker te plassen. Dit doen ze enkel als ze hiervoor kans hebben gekregen. Ze kunnen niet anders als hun natuurlijke instinct volgen.

Veel mensen maken zich ongerust als hun reu op de leeftijd van 9 maanden nog niet met zijn poot omhoog plast. Wanneer de vraag gesteld wordt wanneer ze dit kunnen verwachten, is mijn antwoord dan ook “als u geluk heeft nooit”. Reuen welke niet gecastreerd zijn en zelfs als dekreu gebruikt worden, kunnen ook ineens uitplassen en dit nog rechtstreeks op de grond ook. Niet toestaan dat ze dit vaker willen doen, en laat ze het doen op u plaats waar u dit toestaat, bij voorkeur op een vlakke ondergrond.

En dan het tijdstip. Reuen mogen al op relatief jonge leeftijd gecastreerd worden. Een leeftijd welke wij als advies geven is 6 maanden. In sommige gevallen zelfs nog eerder. Dit zijn dan vooral kleine rassen welke vroeger in hun pubertijd komen. Veel mensen zijn bang dat de groei stopt na een castratie. Dit is juist niet zo. Wanneer er hormonale veranderingen komen, zullen de groeischijven gaan sluiten. Bij een vroege castratie zal een reu theoretisch juist eerder z’n hoogte bereiken. Dit kan daarom een rede zijn om een reu niet te laten castreren. Denk bijvoorbeeld aan een groot (risico) ras welke hinder ondervindt van groeipijnen. Hierover zijn er veel fabeltjes in de wereld. Daarom is dit een bespreekpunt van de dierenarts, deze is hiervan beter op de hoogte.

Het nadeel van een latere castratie

Een reu welke bijvoorbeeld na het eerste jaar gecastreerd wordt, zal veelal al met zijn poot omhoog plassen, kan al opdringerig zijn naar zowel teven als reuen, zal meer opwinding hebben wat de opvoeding bemoeilijkt en zal meer geneigd zijn tot het verleggen van grenzen. Al het gedrag wat eenmaal aangeleerd is, zal niet zomaar verdwijnen. Hoe ouder een reu is, des te vaster zal het bijbehorende gedrag vastgeroest zitten. Gedrag wat niet aangeleerd is, hoeft ook niet te verdwijnen.

Nog een fabel. Gecastreerde reuen worden dikker en slomer. Onzin. Een reu welke gecastreerd is, zal minder calorieën verbranden, dit wilde u juist! Macho gedrag en alles in de gaten moeten houden kost behoorlijk wat energie. Wanneer deze drang weggenomen is, is het logisch dat uw hond minder voeding nodig heeft. U heeft de castratie zo nog snel terug verdient ook.
Wanneer een gecastreerde reu de kans heeft gekregen tot overgewicht, is het logisch dat deze slomer zal zijn in zijn gedrag. Dit is een vervolg op het overgewicht. Daarnaast zal een gecastreerde reu minder initiatieven nemen. Minder initiatieven nemen hoort juist in het rijtje thuis van niet macho zijn, minder op zoek zijn naar geurtjes enz. Precies datgene wat we willen bereiken!

Weet u dat alle blindengeleidehonden gecastreerd zijn?

Het verbaasd mij dat er enkel ophef wordt gemaakt van hondenpoep, en nauwelijks van markerende reuen. Een kwestie van tijd?

Veel reuen welke gewoon reu zijn, kunnen goed overweg met andere reuen. Ik ben wel van mening dat veel hondeneigenaren hun honden veel te veel te wet onderling mogen laten bepalen. Honden welke elkaar tegenkomen, gaan samen een “gesprek”aan, stel dat wij vanaf vandaag gaan samenwonen, wie van ons heeft dan de broek aan. Het is fijn als dit gesprek in een spel duidelijk wordt gemaakt, echter, veel reuen komen nooit of nauwelijks los van de riem in aanwezigheid van anderen reuen omdat deze het met zijn vuisten wil regelen.

Wij hebben op dit moment 4 reuen thuis waarvan er 2 gecastreerd zijn. De gecastreerde reuen zijn echt geen "mietjes". Onze reu Mexx gebruiken wij wel voor nageslacht. Wanneer dit niet zo zou zijn, had ook deze reu zijn ballen mogen inleveren. Het is een heerlijke reu, plast gewoon één keer en kan goed overweg met andere reuen. Verder is hij zeker niet opdringerig naar teven, zelfs niet wanneer ze loops zijn. Enkel bij de enkel vruchtbare dagen, wil hij zijn mannetje staan. Toch kost het ons veel energie om hem in het gareel te houden. Hij is een macho op en top en constant geneigd zijn grenzen te verleggen.

Dit is mijn verhaal, mijn ervaring en mijn mening.  Mogelijk helpt het u bij het nemen van een beslissing om u reu juist wel, of juist niet te laten castreren. Wanneer u het voornemen heeft dit wel te doen, doe het dan vooral tijdig. Dat is mijn grootste boodschap!
Connie Berendsen