We gaan kijken naar onze hond, of eigenlijk naar zijn gedragingen. Deze vertonen namelijk overeenkomsten met de gedragingen van de wolf. Wolven leven in een roedel (groep). Het zijn sociale dieren al zou je dat niet altijd zeggen als je kijkt naar onze honden op straat.

Een hond is geleerd om goed samen te kunnen leven in een maatschappij met o.a. mensen. Dit is mede te danken aan jarenlange selectie. De natuurlijke gedragingen zijn echter nog steeds aanwezig. Van veel van deze gedragingen is voor ons veel af te leiden.

Wolven jagen gezamenlijk, ze nemen van elkaar gedragingen over. De meest zelfverzekerde loopt voorop, wat heel logisch lijkt. Om goed samen te kunnen werken heeft ieder zijn eigen plek in de roedel, vergelijk het met een voetbalelftal. Wanneer je van elkaar niet weet wie wat doet of er is geen spelleider dan heerst er onduidelijkheid en is van winnen geen sprake. Wanneer er duidelijkheid is, zijn de resultaten veel beter en het verloop is rustiger, wat ook wel zo prettig is.

Om te overleven moeten wolven:
- Jagen
- Eten en drinken
- Poepen en plassen
- Slapen
- Spelen (oefenen voor later)
- Verdedigen
- Voortplanten

• Jagen met uw hond is een sport die aan strikte eisen voldoet. In onze maatschappij, vanuit gaande van een hond als gezelschap dier, kunnen we niet toestaan dat de hond zelf op jacht gaat om zo zijn eten te bemachtigen. Een boer vindt het over het algemeen niet erg prettig wanneer zijn schapen doodgebeten worden en dit gebeurt nog steeds maar al te vaak. Of u moet het wel zo makkelijk vinden wanneer uw hond vreemde katten uit de tuin jaagt… Wanneer u gebruikt maakt van het jachtinstinct, dan neem ik aan dat u dit wilt waar en waarmee u wilt, en waarschijnlijk ook wanneer u dit wenst. Alles dus op uw initiatief.
   
• Eten voor de hond. Het wordt over het algemeen niet erg op prijs gesteld wanneer uw hond zelf beslist wanneer het etenstijd is d.m.v. eten van het aanrecht, tafel of van uw bord af te pakken. Als rang hogere heb je wel dit recht…! Water moet altijd ter beschikking staan.
   
• Natuurlijk moet een hond meerdere keren per dag poepen en plassen, uiteraard niet op de plekken welke u niet op prijs stelt zoals in huis, tuin of op de stoep. Liever op aangegeven plaatsen. Ook markeergedrag is beter om niet toe te staan, dit geeft de hond namelijk de ervaring dat deze het voor het zeggen heeft omdat hij /zij, zijn /haar territorium af kan bakenen d.m.v. geursporen. Dit gedrag heeft niets met plassen te maken (tenzij er medische aspecten zijn, echter, dit wordt niet op een markeermanier geuit)
   

• Slapen kan de hond op de bank of in uw bed. Misschien heeft u wel een lekker kleed op de tafel. Over het algemeen wordt het niet op prijs gesteld wanneer de hond zijn eigen slaapplaats uitzoekt. Hier wordt vaak een mand of een bench voor gekozen. Of mag uw hond wel zelf deze keuze maken?
   

• Spelen is oefenen, wie ben ik en wat kan ik. Komt uw hond met leren schoenen aan en gaat er lekker met schudden of knagen? Volkomen natuurlijk gedrag. Toch wordt dit vaak niet geaccepteerd door ons. De ranghogere heeft het recht om de initiatieven te nemen: 
  
  -Wanneer gaan we spelen, als u aan de telefoon bent of de kleine aan het voeden?
  -Welk spel, de schoenen of toch de bal?
  -De hardheid in het spel, met bijten tot bloedens toe?
  -Hoelang gaan we door, haalt u wel even de bal op die nog daarginds ligt, want ik ben uitgespeeld!
  
   

• Verdedigen van voedsel wat de hond daarnaast ook zelf van uw bord heeft gehaald, van het aanrecht, of een kippetje van de buurman. Mag er niet aankomen? Of heeft uw hond zich lekker genesteld op de bank, en gromt wanneer u plaats wilt nemen op deze bank? Toch echt volkomen natuurlijk gedrag. We kunnen gelukkig de hond ook aanleren dat er in onze maatschappij helemaal geen strijd nodig is voor voedsel. Er is genoeg voor allemaal!
   
• Voortplanten lijkt heel vanzelfsprekend. Reuen ruiken op straat ook of er loopse teven in de buurt zijn en of deze ook al dekrijp zijn. Toch stellen wij het niet erg op prijs wanneer onze (prachtige) honden zelf hun partner uitzoeken. Ook hier stellen wij eisen aan, terwijl ze hier zelf heel goed in staat zouden zijn. Sterker nog, misschien wel veel beter dan al die gedwongen dekkingen (met die o zo mooie reu)

Honden zijn in staat om zelfstandig te overleven in onze maatschappij. Ik kan mij echter niet voorstellen dat na het lezen van bovenstaande, iemand dit op prijs zou stellen. Hopelijk kan ik hiermee duidelijk makenwarom het niet verantwoord is om honden de rol van roedelleider binnen ons gezin te geven. Dat is dus absoluut niet zielig. Het is wel zielig om de hond het gevoel te geven een leider te zijn, terwijl hij/zij hier niet naar mag handelen. Dat zou hetzelfde zijn als je in een Directeursfunctie geen bevoegdheden te krijgen.

Een roedel kan bestaan uit verschillende aantallen honden, altijd met één leider. De overige honden staan daaronder, iedere hond heeft een eigen plek. Mocht de roedelleider wegvallen door ziekte, ouderdom, of een ongeluk, dan wordt een andere met de meeste capaciteiten de leider. Zou dit niet gebeuren, dan zou de roedel uitsterven want niemand zou dan beslissingen nemen. Daarvan afgeleid zou uw hond dus altijd weer de grens verleggen, u bent hierin bepalend in hoeverre u dit toestaat.

Consequent is hierbij het sleutelwoord, een hond verdient duidelijkheid en kent geen soms….

Voor alle duidelijkheid, bij opvoeding van honden, moeten we dus zorgen dat de hond afhankelijk blijft van de mens. Een hond is een opportunist (net als wij..) en doet het nu eenmaal voor het voer, de veiligheid en een warm hol. Als u dit kunt accepteren, is een hond sociaal opvoeden niet eens zo moeilijk.

Conclusie:
U zult denken zo goed mogelijk voor u hond te zijn, maar vermenselijk een hond niet.  Dat verdient hij niet. Zorg dat u ten allen tijde de leiding heeft over uw hond(en) en zo veel plezier met elkaar beleefd . Een hond welke leiding krijgt, voelt zich in onze maatschappij, hier zeker prettig bij!  en anders wij wel..