Kinderen en Honden

Kán heel goed gaan samen. Belangrijk is wel dat de pup o.a. al samen met kinderen is opgegroeid. Bijvoorbeeld in een huiskamer waarbij de pups vanaf de 2^e week (daarvoor werken de oogjes en oortjes namelijk nog niet) dagelijks met kinderen in contact komen. Ze hoeven hierbij niet opgetild te worden, maar wel het zien en horen van kinderen is belangrijk. Juist wanneer de pups nog in de werpkist zijn, is het prima dat kinderen rennen en herrie schoppen. Dit hoort immers bij het kind zijn. Zo groeit de pup ermee op en zal dit als normaal beschouwen. Deze prikkels zullen later dan gemakkelijker gefilterd kunnen worden en daarmee in de toekomst geen of weinig reactie geven wanneer kinderen aan het spelen zijn. Dat hoort er dan immers gewoon bij in onze maatschappij.

Wanneer de pup in een gezin komt, is het verstandig om deze meerdere keren per dag (zie uitleg benchtraining) in de bench te doen. Juist ook wanneer er vriendjes en vriendinnetjes komen spelen, of wanneer er een zakje chips wordt gegeten. Zo voorkom je dat de pup vervelende gewoontes aanleert. De pup mag wanneer de kinderen in de woonkamer spelen, ondertussen wel een lekker kluifje of "kong" tot z'n beschikking hebben. Wel handig om te weten, wanneer wij eten, en de hond krijgt ook iets eetbaars, dan kan de hond hiermee leren te schooien wanneer u of de kinderen iets eetbaars hebben. Voorkom dat de hond een patroon hierin gaat vinden.

Zorg voor goede ervaringen met kinderen. Laat kinderen bijv. hondenkoekjes geven. Leer eerst uw hond een voertje zachtjes aan te pakken. Een volwassene doet een voertje in zijn gesloten hand, de hond mag het ruiken. Het voertje mag alleen opgegeten worden wanneer de hond niet in de hand bijt. Zo leert de hond dat bijten in de handen geen voertje oplevert. Wanneer de hond dit ritueel heeft begrepen, mogen ook de kinderen voertjes geven. Dit zorgt voor positieve associaties met het kind. Neem de pup ook in bescherming tegen kinderen. Kinderen kunnen prikken in de oogjes van een hond en trekken aan de staart. Doe kleinere kinderen dan ook in de box terwijl de pup losloopt, vaak worden de pups wel in de bench gedaan maar krijgen toch vaak niet hun rust, omdat kinderen het ook leuk vinden om door de spijltjes te prikken, klimmen e.d. Kinderen moeten natuurlijk ook hun stukje opvoeding hierin krijgen.

Wordt er een baby geboren, hou de hond hier dan niet bij vandaan. Juist door de hond weg te sturen, wat vaak voordat de baby kwam niet gebeurde, wordt bij de hond (vanuit onze ogen) vervelend gedrag opgewekt. Betrek, uiteraard onder toezicht, de hond er juist bij. Doe gezamenlijk positieve dingen. Dit kan bijvoorbeeld al een wandeling zijn met de kinderwagen.
 

Dan nog iets over de rangorde. De meeste mensen zullen het met elkaar eens zijn dat de hond onderaan in het gezin staat, maar… een kind kan niet "boven" een hond staan. Uiteraard is dit per kind (leeftijd) en per hond (ras) verschillend. Een kind van 6 jaar bijvoorbeeld kan geen leiding geven aan een hond. Hierin schuilt dan ook een gevaar. Wij nemen het kind in bescherming. De hond leert dat in aanwezigheid van u als leider, het kind "boven"de hond staat. Dit is eigenlijk een beetje het grote broer verhaal. Het ene kind wordt steeds gepest door een klasgenootje, behalve als zijn grote broer in de buurt is. Maar o wee als die grote broer weg is, dan moet het kleine broertje het weer ontgelden. Dit is ook zo met kinderen en honden. Daarom moet u de hond, als is deze nog zo lief tegen kinderen, niet alleen laten met kinderen. Wanneer de leider (u) uit het zicht is, neemt de hond de leiding weer over (want de grote broer is weg), en kan het kind gecorrigeerd worden door de hond. Dit is dan (voor de hond) normaal gedrag, maar wordt door ons uiteraard niet geaccepteerd. U bent hiervoor verantwoordelijk!

Natuurlijk is het risico vele malen groter bij een niet (goed) gesocialiseerde hond. En zult u minder risico lopen wanneer de hond positieve ervaringen heeft met kinderen. Laat een kind een hond geen commando's geven en ook geen strijd (winnaar en verliezer) spelletjes spelen. Veel minder risico loop je met een zoekspelletje, zoals omgekeerde bloempotjes waar onder 1 potje een brokje verstopt wordt. Zie uitleg hierover in "spelen met de hond".

Leer uw kind dat als deze een hond op straat tegenkomt, eerst te vragen of de hond geaaid mag worden. Wanneer dit mag, de hond eerst aan de hand laten snuffelen en pas dan aaien onder de kop. Aaien over de kop van de hond kan hij als dominante handeling ervaren, dit kan leiden tot een correctie van de hond naar het kind. Deze correctie kan zich uiten in: grommen, tanden laten zien, en mogelijk zelfs bijten.

Wat belangrijk is om te onthouden, de hond kan een hele andere roedelindeling ervaren dan die wij in gedachten hadden. Dit geldt niet enkel naar kinderen toe, maar dat even terzijde. Vanuit de hond bekeken, zal vrijwel ieder ras (groot of klein) een kind tot een gemiddelde leeftijd van 8 jaar als ranglagere zien. Dit hoeft niet meteen als iets negatiefs gezien te worden, echter zorg in ieder geval dat het kind geen conflictsituaties heeft met de hond.

• Stel dat de hond op de bank ligt en uw kind weet dat dit niet mag, laat uw kind zeker niet de hond van de bank sturen.
   
• Stel uw kind heeft een koekje, deze valt deels op de grond, leer uw kind dit dan maar te laten gebeuren. Ik hoor uw bezwaren al, echter als de hond uw kind als ranglagere ziet, heeft de hond vanuit zijn ogen het "recht" om uw kind te corrigeren en het koekje tot zich te nemen. Een hond kan niet anders dan zich als hond te gedragen. Wel leuk om over na te denken, want wanneer een koekje gevallen is en opgegeten wordt door de hond, zal dit een positieve ervaring geven aan de hond t.o.v. van het kind. Wanneer het kind het gevallen koekje opraapt als de hond in de buurt is, zal dit vanuit de hond als conflict gezien kunnen worden.
   
• Stel uw pup pakt het speelgoed van uw kind, laat uw kind dit niet afpakken van de hond. Misschien kan uw zoon of dochter van 8 jaar de jonge hond nu nog baas, maardat kan over 5 maanden wel heel anders zijn. Een hond is prima in staat om uw kind alsnog te laten weten (op een hondse manier) dat hij als hond, toch echt over meer capaciteiten beschikt als het om een dergelijke situatie gaat.
   
• Stel, u wandelt samen met uw kind van 10 jaar, en deze mag de hond vasthouden. Verderop komen jullie een andere hond tegen waarop jullie hond reageert door te gaan blaffen. Laat dan uw 10-jarige niet de opvoeding overnemen door de pup te laten weten dat hij niet mag blaffen. U heeft dit recht wel. Een situatie als deze kan gelukkig ook op een hele andere manier begeleid worden, door bijvoorbeeld een voertje aan de hond te geven wanneer deze zich wel stil gedraagt wanneer er een andere hond passeert. Hierover in een ander thema meer.
   

Wanneer kinderen en honden de juiste ervaringen met elkaar hebben opgedaan, en beiden daarnaast ook nog opgevoed zijn, dan kan de band en het contact tussen kind en hond iets geweldigs zijn.