Dit artikel is geschreven door Lenny Jelsma. Met haar toestemming maken wij hiervan gebruik.
Lenny is naast Dierenarts ook Gedragsdeskundige.
Om een pup zo optimaal mogelijk te socialiseren, is het noodzaak om deze al op jonge leeftijd allerlei indrukken op te laten doen. Aangezien hierdoor een groter risico bestaat voor het opdoen van een eventuele besmetting vanwege de nog niet afgeronde entingen, zal je als eigenaar voor keuzes komen te staan.
Ik hoop dat dit artikel u meer inzicht hierover geeft zodat u zelf in bent om de juiste afwegingen en de hierbij behorende keuzes te maken.

Socialisatie Wanneer mag de pup naar puppytraining?

Hoe oud moet mijn puppy zijn om naar puppytraining te gaan?’ Deze vraag krijg ik regelmatig te horen als een trotse eigenaar met de nieuwe pup op het spreekuur komt. Een nieuwe bezitter van zo’n klein hummeltje is vaak zeer bezorgd, en terecht. Er loeren diverse gevaren: van de kans op allerlei vervelende besmettingen met virussen tot het risico van onvoldoende socialisatie. Dit laatste gevaar wordt helaas maar al te vaak over het hoofd gezien door een aantal van mijn collega’s Ik hoor nog regelmatig dat dierenartsen adviseren om pas na de twaalfde week met de pup naar buiten gaan, en dan dus ook pas naar puppyles te gaan. Sommigen adviseren zelfs om de puppyklas uit te stellen tot na de zestiende week.

Dat sommige dierenartsen adviseren een puppy pas met twaalf of zestien weken naar ‘school’ te laten gaan, is ontzettend jammer. Want daarmee mist het jonge hondje voor een groot deel de boot voor wat betreft die o zo belangrijke socialisatie. Elke dierenarts krijgt in de opleiding te horen welke invloed de eerste 16 weken hebben op de geestelijke ontwikkeling van een pup. Maar op één of andere manier is de angst bij dierenartsen groter voor allerlei besmettingen en ziekten die een pup ‘buiten’ zou kunnen oplopen. Aan de andere kant vertellen dezelfde dierenartsen dat de vaccinaties die ze aan een pup geven, een zeer effectieve bescherming bieden.

EEN GOED VACCINATIESCHEMA BIEDT GOEDE BESCHERMING

De bedoeling van de diverse vaccinaties is de hond een blijvende bescherming te bieden tegen een aantal virussen, zoals het Parvo- of Hondenziektevirus. Dat wordt in eerste instantie bereikt door een goed vaccinatieschema voor de moederhond, want de teef zorgt voor een zogenaamde maternale immuniteit. Dit houdt in dat de pups eerst in de baarmoeder en later via de moedermelk (alleen in de eerste uren na de geboorte) antistoffen meekrijgen die gemaakt zijn door de moederhond. Een pup krijgt de antistoffen dus kant en klaar aangeboden en hoeft ze niet zelf te maken. Die antistoffen geven de bescherming tegen de virussen waarvoor de moeder gevaccineerd is. Na de eerste weken wordt er een speciaal vaccinatieschema voor de pup zelf gestart. Dit schema begint als hij zes weken oud is. Daarna krijgt hij nog vaccinaties als hij negen en twaalf weken oud is. Deze leeftijden zijn zo gekozen dat er zo min mogelijk interferentie optreedt met de maternale immuniteit. Er is namelijk uitgezocht dat wanneer deze immu- niteit begint af te nemen, de bescherming via vaccinaties wordt overgenomen door bet eigen immuunsysteem van de pup. Tot die tijd kreeg de pup, zoals gezegd, zijn antistoffen rechtstreeks, maar via de drie vaccinaties (bij zes, negen en twaalf weken) wordt het eigen immuunsysteem geprikkeld om die anti stoffen zelf te maken. Alles is er dus op gericht om de immuniteit van een pup op een zo hoog mogelijk niveau te houden. Nu is het natuurlijk zo dat een vaccinatie nooit 100% bescherming geeft. Er blijft altijd een bepaald risico van besmetting. Het kan zo zijn dat het vaccin waarmee gevaccineerd is niet meer optimaal was, dat de weerstand van de pup tijdens het inenten niet optimaal was, dat de pup al een besmetting had opgelopen voordat er gevaccineerd was, enzovoorts. Er spelen dus altijd meerdere factoren mee. Maar in het algemeen kun je zeggen dat een pup met een goed vaccinatieschema voldoende bescherming heeft tegen de rest van die boze buitenwereld. U kunt dus met een gerust hart al vóór de twaalfde week met uw pup naar puppycursus gaan. Daar komt nog eens bij dat het voor alle honden die aan de cursus deelnemen verplicht is om goed gevaccineerd te zijn: alle volwassen honden die daar lopen worden dus jaarlijks gevaccineerd. Voor de puppen geldt meestal dat ze op een goed vaccinatieschema moeten zitten en beoordeeld moeten zijn door een dierenarts. De meeste trainers hebben vaak ook genoeg ervaring en kennis om een zieke hond snel op te merken en deze door te sturen naar de dierenarts en niet op de training toe te laten. De kans op besmetting tijdens een training is dus beperkt. Veel groter is de kans op besmetting op de plaatselijke hondenuitlaatplaatsen, waar iedereen verplicht is de hond uit te laten op - vaak - een paar vierkante meter.

SOCIALISATIE GEMIST? KANS GEMIST!

Het risico dat een puppy, dat goed geënt is met de juiste vaccins op de juiste momenten, ziek wordt op de hondenschool is dus niet zo groot. Er bestaat echter wel een grote kans op een matige tot onvolledige socialisatie als u uw pup pas na de zestiende week naar buiten laat. Ook is er duidelijk sprake van behoorlijk wat gemiste kansen als de eigenaren pas na de twaalfde of zelfs pas zestiende week met hun hondje naar een puppycursus gaan. Zeker bij beginnende eigenaren kan dit vervelende gevolgen hebben. Uit onwetendheid kan er een hoop misgaan. Vandaar mijn – bijna - smeekbede om uw pup goed te laten vaccineren en zo vroeg mogelijk te laten beginnen met puppyklas. Dit geldt natuurlijk ook voor mensen die al heel wat ervaring hebben op bet gebied van hondentraining. Buiten het feit dat de puppytraining gewoon leuk is, blijft elke ervaring uniek en leert u telkens weer meer. Via mijn eigen nieuwe pup, Border Collie Tess, leer ik ook steeds weer nieuwe dingen over gedrag, want je raakt nooit uitgeleerd op dit gebied 1k hoop dat u - net als ik - heel veel plezier beleeft aan de grappige, stoute, maar vooral vertederende momenten met uw pup! .

Lenny Jelsma
 

Tip van Puppy's Place: Een jonge pup is zeer gemakkelijk mee te nemen. Kijk wel uit voor eventuele overbelasting en voor het onder de voet gelopen worden vanwege het (nog) kleine formaat. Een draagzak/doek kan hierbij uitstekend hulp bieden. Ook vanaf uw arm zal u pup indrukken waarnemen en deze opslaan op z'n "harde schijf".